Alles wat ik had is verdwenen met een zin,
jij speelde een spel en ik trapte erin.
De dingen die je deed, de woorden die je zei,
vraag me af waarom, ik waarom koos je mij?
Je had keuze genoeg ze waren met zovelen,
waarom koos je mij om je spel mee te spelen?
Alles wat ik had heb ik je gegeven,
zette alles op z'n kop me hele leven!
Ik heb voor jou gelachen, gehuild en gelogen,
zonder dat ik wist dat ik werd bedrogen.
Jij was mijn wereld, ster en maan,
met jou zou ik door het leven gaan.
Maar alles wat ik voelde, dat voelde jij niet,
en daarna? Ach ik voelde alleen nog maar verdriet.
Maar als ik er nu over nadenk, dan was het niet verkeerd,
achteraf gezien ben jij een fout waarvan ik heb geleerd!
Geleerd dat houden van nu nog niet bestaat, want ik ben nog maar kind,
geleerd dat ik ooit op een dag vast mijn ware liefde vind!

Geschreven door Beertje92 op 24-02-2010.

  Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit gedicht.

Je kan helaas geen reacties plaatsen als gast.