Vandaag heb ik afscheid genomen van een stukje van mezelf.
Omdat je van die mensen hebt die aan niks anders denken dan aan zichzelf.
Vandaag zag ik voor de laatste keer degene die van mij dit meisje maakt.
Degene die mij altijd zachtjes een zetje gaf als mijn voeten staakten.
Vandaag in een nat en koud weiland heb ik een stukje van mezelf verlaten.
Vandaag heb ik gisteren achter me gelaten..
Want vandaag is toch echt die dag gekomen.
Deze dag is erger dan mijn nachtmerries, erger dan mijn naarste dromen.
Het voelt raar als ik het hardop zeg:
Je bent weg, je bent weg..
Ik zoek je wel, maar ik kan je nergens vinden.
De waarheid begint me te verblinden.
Alles binnenin mij doet pijn, ik ben je kwijt.
En ik heb spijt, ik heb spijt!

Geschreven door Fw op 24-05-2010.

  Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit gedicht.

Je kan helaas geen reacties plaatsen als gast.